W tym czasie powstafy też mury obronne i pierwsza forteca Luwru. Na prawym brzegu okolice rynku Les Halles stały się centrum handlowym i usługowym kontrolowanym przez gildie kupców rzecznych, którzy dzierżyli monopol na spływ swoich towarów Sekwana, w 1215 r. papież Innocenty III nadał kartę praw Uniw¬ersytetowi Paryskiemu. Nad rzeką powstawały kolejne uczelnie, wśród nich Sorbona, zatożona w 1257 r. przez Roberta de Sorbonę. Zajęcia dla studentów odbywały się po łacinie, stad do tej części miasta przylgnęła nazwa Dzielnica Łacińska. Pod koniec XIII w. liczący 80 tyś. mieszkańców Paryż stał się największym miastem chrześcijańskiej Europy.
Na początku XIVw. rywalizacja o Normandię pomiędzy królami Francji i Anglii uwikłała oba państwa w wojnę stuletnia. Mimo wzmocnienia Luwru, budowy nowych rnurów obronnych oraz Bastylii osłabiony seria powstań Paryż okazał się niezdolny do stawienia czoła Anglikom. Zajęli oni miasto w roku 1420, mimo heroicznej postawy Joanny d'Arc. w 1431 r. na króla Francji koronowano w katedrze Notce-Dame młodziutkiego angielskiego wtadce Henryka VI. Patriotyczni Francuzi nigdy tego nie zapomnieli, choć Henryk IV utrzymał tron zaledwie przez pięć lat. Niedługo potem przyszła zaraza, która zabrała tysiące ludzkich istnień.
Renesans i czasy świetnośc

• Hotele Bruksela
• Hotele Wiedeń
• Hotele Kopenhaga
• Hotele Helsinki
• Hotele Paryż
• Hotele Ateny

Jako miasto, które zawarto pokój z sojusznikami Anglii Burgundami, Paryż nie odzyskał statusu stolicy aż do 1528 r., kiedy rządy we Francji objąt Franciszek I. z nastaniem epoki renesansu w mieście zaczęty powstawać liczne pałace i rezydencje, rozkwitała sztuka, nauka i literatura. Rozwój malarstwa podsycał nowe style w architekturze i nowe trendy intelektu¬alne. Luwr, niegdyś forteca, przekształcił się w pałac królewski; zbudow¬ano uroczy kościół Świętego Eustachego (Saint Eustachę), zaś bogato zdobiony Hotel de Ville przejął funkcję głównej siedziby władz miasta.
Czar tego okresu jednak prysł wobec rozruchów i masowych mor¬dów. Ponieważ Kościół odrzucat nowe, kojarzone z reformacją idee, katolicki Paryż zwrócił się przeciwko mieszkającym w stolicy protes¬tantom. 24 sierpnia 1572 r. doszło do niesławnej masakry, w czasie której uśmiercono tysiące hugenotów. Mimo krwawego żniwa nocy św. Bartłomieja wojny i walki na tle religijnym trwały nadal. Paryż wsparł Ligę Katolicką księcia de Guise, którego ambicją było odebranie tronu Henrykowi III. Obaj zostali zabici, a tron objął jego prawowity spadko¬bierca Henryk Nawarski, przywódca hugenotów i pierwszy z dynastii Burbonów. Henryk odrzucił wiarę protestancką i w 1 594 r. wkroczył

Nowy Paryż